Socjotechnika - Znaczenie mowy cia?a w ?yciu codziennym,

Reklama

Informacje - Socjotechnika

Socjotechnika na całego
Socjotechnika jest próbą praktycznego podejścia do socjologii, traktowana bywa jako dyscyplina odrębna lub jako jedna z możliwych funkcji tej nauki. Przez socjotechnikę rozumie się zespół ogólnych zaleceń dotyczących tego, jak przy uwzględnieniu istniejących ocen społecznych dokonywać świadomie przekształceń po to, aby osiągnąć zamierzone społecznie cele. Pionierami koncepcji socjotechnik byli myśliciele XX wieku. I tak L.Petrażycki rozwijał idee polityki prawa, to jest nauki węższej niż socjotechnika, zajmującej się tym, w jaki sposób za pomocą środków prawnych dokonywać racjonalnych zmian życia społecznego.

Rewolucyjne podejście
Jego myśl rozwijał R.Pound na gruncie amerykańskim. W.Lenin zajmował się socjotechniką rewolucji formułując zalecenia mówiące o tym, jak dokonywać przekształceń w ramach wielkich struktur społecznych. G.Myrdal proponował rozwiązanie konfliktów społecznych przez użycie świadomej wiedzy socjologicznej. On też a później K.Popper rozpowszechniali rozmaite dyrektywy socjotechniczne i przyczynili się do podjęcia analizy i refleksji dotyczących socjotechniki jako takiej. Na gruncie polskim socjotechniką zajmował się St. Ossowski.

Prawo
Obecnie refleksja socjotechniczna zwraca się ku czterem głównym rejonom życia społecznego: prawu, problematyce władzy, środkom masowego oddziaływania oraz wychowaniu. Problematyka socjotechniczna może dotyczyć małych grup i wielkich struktur.
O ile socjotechniczne oddziaływanie na małe grupy jest stosunkowo łatwo sprawdzalne, o tyle skuteczność socjotechnicznego oddziaływania na wielkie struktury jest bardzo złożona.

Trzy różne spojrzenia
Można wyróżnić trzy podstawowe sposoby patrzenia na socjotechnikę: z punktu widzenia zaradności zbiorowej, tej, która faktycznie w życiu społecznym funkcjonuje oraz tej , która powinna być stosowana. Wyróżniamy tu zaradność zastaną i zaradność funkcjonalną. Z punktu widzenia organizacji życia naukowego, w zakresie nauk społecznych uwzględniając zagadnienia dotyczące organizacji badań naukowych, ich stosunku do społecznego zapotrzebowania na wyniki analiz, itd. Z punktu widzenia klasyfikacji nauk, żeby wprowadzić ład w nagromadzone doświadczenia, porządkowanie refleksji i badań naukowych.

Rozbudowa systemu
Te trzy sposoby powodują rozmaite konsekwencje metodologiczne i teoretyczne. Rozbudowując socjotechnikę brano pod uwagę jej dwa aspekty: teoretyczny i metodologiczny z położeniem akcentu na ten drugi. Socjotechnika rozwijając się pokonywała rozmaite trudności wynikające z własnych twórczych poszukiwań metodologicznych i merytorycznych oraz z dyskusji, jaką toczy z innymi naukami pokrewnymi w ramach wspólnego zakresu wyznaczonego przez nauki społeczne.

Rozróżnianie
Wyróżniamy socjotechnikę w sensie ściślejszym i w sensie szerszym.
W sensie ściślejszym socjotechnika sprawdza przydatność zaradności zbiorowej nagromadzonej przez doświadczenie społeczne. W sensie szerszym dostarczać może bogatego arsenału sposobów rozwiązywania zagadnień społecznych nagromadzonych przez doświadczenie historyczno-społeczne.

Naśladownictwo
Oddziaływanie socjotechniczne może się posługiwać zachętą do naśladowania, przekonywaniem, i manipulacją jako swymi środkami. Sposoby te mogą być używane oddzielnie lub łącznie, z większym lub mniejszym stopniem uświadomienia. Mogą być użyte w celach uznawanych za dobre i dla celów uznawanych za złe. Podsumowując można stwierdzić, że socjotechnika jest nauką praktyczną, która używa powyższych sposobów zmierzając do ukształtowania wyznaczonego wzoru osobowości, całościowego lub częściowego, tak, aby następnie nowo powstałe wzory zachowania działając realizowały z góry zamierzone skutki.

Świat
Nauki teoretyczne zajmują się opisywaniem i wyjaśnianiem świata, natomiast nauki praktyczne jego przekształcaniem. Wśród nauk praktycznych centralne miejsce zajmuje prakseologia jako nauka o skutecznym działaniu. Socjotechnika jest zastosowaniem prakseologii do nauk społecznych. Socjotechnika może być wykorzystywana do celów moralnie ocenianych jako „dobre” lub” złe”. Przykładem dobrego zastosowania jest wychowywanie dzieci, zwalczanie patologii społecznych czy resocjalizacja. Socjotechnika używana jest również do celów budzących dezaprobatę. Np. przez sekty.

Ciekawe strony