Tiki - Znaczenie mowy cia?a w ?yciu codziennym,

Reklama

Informacje - Tiki

Tiki wśród polityków
Oto mankamenty dostrzeżone przez specjalistów do spraw wizerunku u bardziej znanych polityków polskich, Jerzy Buzek – niekontrolowany uśmiech, nadużywanie gestu skupiającego (kółko utworzone za pomocą palca wskazującego i kciuka prawej dłoni), gestykulacja sprzeczna, zachwyt nad własnym głosem. Roman Giertych – ponury wygląd bardzo wyrośniętego dziecka (zwłaszcza w bereciku z antenką), niedopasowana fryzura, buczący głos i niespójność ruchów (nie wiadomo dlaczego przed kamerami często blikuje mu górna warga), unika wzrokiem rozmówcy.

Dalsze nadużycia
Izabela Jaruga-Nowacka – niespójne ruchy i niepasujące do płaczliwego tonu głosu nadmierne szczerzenie zębów. Jerzy Jaskiernia – nawyk unikania wzrokiem kamery, do której mówi. Jarosław Kalinowski – ironiczny uśmiech, rozbiegane oczy, zbytnie rytmizowanie gestami. Janusz Korwin-Mikke – chaotyczna gestykulacja przy zbyt szybkim mówieniu, lekko zaniedbane uzębienie. Marian Krzaklewski – zachwyt nad własnym głosem, niekontrolowany uśmiech, niespójna z wypowiedziami gestykulacja, zadzieranie brody. Aleksander Kwaśniewski – częste, zbyt szerokie rozkładanie rąk, naruszanie strefy intymnej – dotykanie osób będących jego rozmówcami.

Gestykulowanie
Andrzej Lepper – cierpiący wygląd skrzywdzonego dziecka, piskliwy głos w momentach irytacji, brak kultury. Leszek Miller – ironiczny uśmiech, niedopracowana gestykulacja, zbyt mruczący głos podczas wywiadów. Tomasz Nałęcz – nieustabilizowany zarost i fryzura, niedobrane okulary, nieszczery uśmiech i nadmierna skłonność do dygresji. Andrzej Olechowski – martwa mimika twarzy, niepanowanie nad kończynami, zastyganie i zawieszanie gestów, zbyt luźna, dyndająca lewa ręka. Jan Olszewski – zaniedbana fryzura, martwa mimika twarzy, brak gestykulacji, monotonny głos, brak poczucia humoru, ponuractwo.

Wyraz twarzy
Waldemar Pawlak – piskliwie duka z „kamienną” twarzą i martwym wzrokiem. Jan Maria Władysław Rokita – nadmierna mimika i „gromowładność wzroku” towarzyszące sztucznie brzmiącej modulacji głosu. Lech Wałęsa – daje się łatwo wyprowadzać z równowagi (typ choleryka), za­dzieranie głowy, wskazywanie i grożenie palcem, nadużywanie gestykulacji wiecowej­. Zbigniew Ziobro – rozpraszające uwagę ruchy dłoni. Podkreślać prostotę proponowanych rozwiązań problemów.

Granie na uczuciach
Odwoływać się do uczuć. Reklamy, które zawierają apele typu: „Jeżeli kochasz swoje dziecko, a twoje dziecko uwielbia cukierki...” – wykorzystują właśnie uczucia słuchaczy lub widzów. Mogą one dotyczyć więzów rodzinnych, upływającego czasu, na przykład przed akcesją do UE budowano nastrój niepokoju: „Należy się spieszyć, bo nie zdążymy na pociąg do Brukseli”, poczucia sprawiedliwości i wielu, wielu innych emocji, którymi każdy się kieruje.

Odpowiednie umiejscowienie
Ważne, aby umiejscawiać je w zestawieniu kontrastowym, populistycznego „zła i dobra” – na przykład za pomocą sloganu: „Białe jest białe, a czarne jest czarne”. Warto tu zauważyć, że politycy częściej odwołują się do uczuć negatywnych, zapominając o pojęciu „szczęście”, jakiego oczekują wyborcy po ich rządach. Powtarzać się. Aby zobrazować sytuację, należy wielokrotnie opisywać ją oraz towarzyszące jej emocje, zmieniając tylko słownictwo. Pytanie z tłumu, na początku będące „słusznym”, może następnie być „niezwykle istotnym”, by wreszcie stać się „zasadniczym”.

Słownictwo mówcy
Nie ulega wątpliwości, że na skuteczność tej metody ma wpływ zasób słownictwa mówcy (w ostateczności, z braku oczytania, może zastosować znaną z reklam gradację przymiotników). Należy pamiętać, że z nazw wynika więcej niż ze spostrzeżeń, a w układach politycznych liczy się to, co zostało nazwane, gdyż wtedy się koduje. Na przykład przegrany twierdzi, że wygrał i po wielokrotnym powtarzaniu tak to będzie zapamiętane, zwłaszcza przez jego zwolenników, którzy również wolą triumfować. Trudno nie wspomnieć tu organizatora hitlerowskiej propagandy Josepha Goebbelsa, znanego z powiedzenia: „Jeśli często powtarzasz to samo kłamstwo, wielu ludzi w nie uwierzy”.

Ciekawe strony