Wizerunek polityka - Znaczenie mowy cia?a w ?yciu codziennym,

Reklama

Informacje - Wizerunek polityka

Czynniki wpływające na wizerunek polityka
Znajomość wszystkich czynników mogących mieć wpływ na wizerunek polityczny i gruntowna autorefleksja umożliwia kandydatowi szczegółową analizę SWOT, przydatną w przygotowaniu działań związanych z wyborami. Specjaliści od wizerunku i psycholodzy wskazują także na wyraz twarzy wynikający z pełnionego zawodu. Rozróżniają między innymi charakterystyczne grymasy twarzy: współczujący – lekarza, zdecydowania i odwagi – wojskowego czy spokojny i surowy – sędziego.

Specjalistyczny wyraz twarzy
Uważna obserwacja pozwala także na wyróżnienie „międzywyborczego”, aroganckiego wyrazu twarzy, charakterystycznego dla wielu polityków. Przy czym, co ciekawe, grymas ten cechuje także starszych polityków, których praktyka powinna nauczyć sztuki zyskiwania sympatii wyborców. Wymienianie tych, którzy nie spostrzegli, że im samym przydałby się „polityczny face-lifting”, zabrało by tu za dużo miejsca i czasu... Zresztą Abraham Lincoln powiedział: „Po czterdziestym roku życia każdy jest już (sam) odpowiedzialny za wygląd swej twarzy”.

Twarz po przejściach
Niektórzy twierdzą, iż bywają twarze, na których dotychczasowe życie wyryło (za przeproszeniem), autobiografię trudną do wyretuszowania. „Jak się ogląda listę stu najbogatszych Polaków – nie powinno się twarzą sugerować, ale taka już moja chochlikowa natura – widać, że wielu z nich jeszcze kilkanaście lat temu wynosiło flaszki z magazynu” – powiedział Kazimierz Staszewski w wywiadzie dla „Rzeczpospolitej” w lutym 2002 r. Osoby posiadające praktykę w kontaktach międzyludzkich najczęściej potrafią czytać z twarzy, same nie zdradzając swoich emocji.

Mikroekspresja
Choć nie jest to w pełni możliwe, czujny obserwator gestów wykonywanych podświadomie, a w przypadku twarzy, z jej mikroekspresji może dowiedzieć się o emocjach rozmówcy, dotyczących również jego – patrzącego. „Twarz jest najważniejszą częścią społecznego zwierciadła. W niej każdy może zobaczyć samego siebie. Z wyrazu twarzy orientuje się, jak go odbiera druga osoba” – nauczał profesor Kępiński.

Obserwacja twarzy-wyczytanie emocji
Choć przyjęło się określenie martwa mimika twarzy lub kamienna twarz, pewne, niezależne od woli, drobne drgnięcia mięśni lub sposób spojrzenia demaskują stan uczuć. Więcej zdradza górna część twarzy – oczy, brwi i czoło wyrażają więcej niż usta, nos i szczęki. Doskonałymi obserwatorami są zawodowi karciarze – wiedzą, że prawdziwa twarz pokerzysty wymaga dodatkowego kamuflażu. Podczas Światowego Turnieju Pokerowego w Las Vegas, gdzie zwycięzca może wygrać dwieście tysięcy dolarów w ciągu czterech dni, gracze zakrywają oczy ciemnymi okularami i noszą czapki z daszkiem.

Odpowiednia mimika – gra z obserwatorem
Są również tacy, którzy operując odpowiednią mimiką i gestami starają się wprowadzić w błąd przeciwników, wymaga to jednak pewnej znajomości sztuki aktorskiej. Ostatnio, jak ujawniają chirurdzy plastyczni, coraz częściej zdarza się, że biznesmeni życzą sobie, aby wstrzykiwać im utrudniający mimikę botoks lub xylocainę w górne partie twarzy. Dzięki sparaliżowanym mięśniom ich twarze nie zdradzają emocji podczas ważnych negocjacji.

Komunikacja niewerbalna
Podczas obrad Sejmowej Komisji w tak zwanej „sprawie Rywina” fotoreporterzy uchwycili moment, w którym przewodniczący Nałęcz i przesłuchiwana posłanka Jakubowska wykonali podobny gest. Ona zakrywała nos chusteczką, on palcami. Fotografia mogła sugerować, że sprawa jest „śmierdząca”. Fachowcy od komunikacji niewerbalnej zwracają uwagę, że wszelkie gesty rąk w okolicach twarzy psują wizerunek oraz oczywiście sygnalizują emocje.

Wykreowanie wizerunku partii
Skoro wiadomo już, czym jest partia, jaki wpływ na działalność partii politycznych ma opinia publiczna oraz znane już są techniki manipulacyjne, zwane socjotechniką, należałoby się zastanowić, w jaki sposób partia może wykreować swój wizerunek tak, aby osiągnąć swój główny cel, czyli aby objąć władzę (ewentualnie aby przedłużyć okres rządzenia).

Przygotowanie do wyborów
Bezpośrednie przygotowania partii do wyborów rozpoczynają się około kwartału przed startem kampanii wyborczej. (W tym miejscu trzeba podkreślić znaczenie słowa „bezpośrednie”, gdyż każda partia nawet dwa lata przed wyborami w swych działaniach musi postępować z myślą o wyborcach) Na miesiąc przed kampanią sonduje się zazwyczaj grupę dotychczasowych zwolenników i tych, których poprzednie badanie sklasyfikowało jako zwolenników potencjalnych.

Pozyskiwanie ludzi
U pierwszych sprawdza się za pomocą badania jakościowego, jakie elementy wizerunku lidera lub partii są uważane za najsilniejsze i najatrakcyjniejsze, a jakie za najsłabsze. U drugiej grupy sprawdza się, jakimi argumentami można ludzi najłatwiej pozyskać. Dokonuje się również weryfikacji wyborczych haseł, sloganów i logo. Można także pytać przyszłych wyborców, jakimi problemami powinni zajmować się politycy, jak w zależności od wybranego tematu postrzegani są politycy i partie, czy są oni wiarygodni w oczach społeczeństwa.

Perfekcyjny wybór
Poprawnie dobrana grupa potencjalnych wyborców pozwala określić pożądane oblicze (image) partii i programu. Analiza prasy daje możność poznania aktualnego wizerunku ugrupowania i polityków w mediach (publicity) i umożliwia podjęcie działań zmierzających do ewentualnej korekty. Podczas kampanii testuje się również programy wyborcze, materiały, promocyjne i reklamowe, jakie zamierzamy wykorzystać na masowa skalę. Badanie takie stanowi swoisty pilotaż tych materiałów przeprowadzony na próbie panelowej.
Typowy obwód wyborczy
Kampanię testującą przeprowadza się zazwyczaj w jednym obwodzie wyborczym typowym dla partii lub kandydata, to znaczy w takim, w którym licznie występują grupy, na które ma być zorientowana planowana kampania. Sprawdza się, jak będą przyjmowane określone tematy kampanii i jej środki, wysyłając listy do wybranej grupy respondentów, organizuje spotkania z przypadkowymi lub dobranymi celowo osobami przestawiając do oceny fragmenty programów, hasła, plakaty.

Problemy programu wyborczego
Wyniki badań szczególnie pomocne są przy formułowaniu programów wyborczych, gdzie wykorzystuje się szeroko postulaty i opinie elektoratu - to znaczy segmentu rynku politycznego, w obrębie którego partia działa lub zamierza działać. W programach wyborczych uwzględnia się problemy, które w świetle badań opinii publicznej, w powszechnym odczuciu wywołują szczególny niepokój. Na "sprawdzonych atutach" opiera się hasło wyborcze, logo i ogólna strategia kampanii wyborczej w mediach i w marketingu bezpośrednim.

Strategia marketingowa
Opracowanie i realizacja strategii marketingowej w czasie kampanii wyborczych to obecnie domena wyspecjalizowanych sztabów współpracujących lub kierowanych przez wyspecjalizowane agencje i firmy. W reklamie politycznej stosuje się często nieco inne techniki niż w kampaniach reklamowych tradycyjnych produktów. Mając do czynienia z tłumem nastawionym często negatywnie należy sobie zdawać sprawę z ogromnej siły rządzących nim emocji, skoków emocji i gwałtownej zmiany nastrojów.

Image
Na podstawie danych o partii oraz znanych preferencjach, upodobaniach i opiniach jednego segmentu lub kilku segmentów wyborców, do których partia będzie się kierowała, sporządzony zostaje roboczy portret partii. Portret ten może mieć kilka wariantów, wykorzystywanych w zależności od grup wyborców o zbliżonych cechach. Image to wyobrażenie o partii politycznej, jakie mają inni ludzie, często świadomie i celowo przez tę partię wykreowane. W stosunku do konkretnej partii oznacza ta, partia i jej program są rzeczywiście odbierane przez opinię publiczną.

Ciekawe strony